Sociale druk op je eierstokken pt.1

Toelatingsessay voor de Schrijversvakschool. In 3 delen! Dit is dus 1/3.

Afgelopen week zag ik tijdens een reclameblok in een commercial van Pepper (een datingsite) dat je nu ook iemand een giftcard kon geven voor een lidmaatschap. Zo van: ‘Het wordt tijd dat jij weer eens een keer goed genomen wordt, ga eens even vlees keuren, koffie drinken en dan even flink van bil’. Het zal je maar gebeuren. Je bent jarig, hebt al je vrienden uiteraard inclusief aanhang en jengelende peuters in een kringetje in de woonkamer zitten met koffie en gebak en dan komt moederlief met een welgemeend ‘Alsjeblieft schat! Nog vele jaren!’ en fluisterend ‘en hopelijk eens met een vent’ aanzetten met een giftcard voor een datingsite. Gênant! Maar het is nu in ieder geval wel duidelijk dat ze maar al te graag kleinkinderen door de tuin van de stacaravan in Laren ziet rennen, en dat jouw biologische klok behoorlijk schijnt te zijn gaan tikken.

Ik word werkelijk waar helemaal paranoia van alle baby’s op mijn tijdlijn, de uitnodigingen voor bruiloften en de veranderende statussen op Facebook van ‘vrijgezel’ naar ‘in een relatie’. Ik gun het mijn vrienden en/of familie van harte, al die poepluiers en dikke rekeningen voor champagnetorens, maar ik voel tegelijkertijd ook een soort sociale druk. ‘Rox, je moet aan een vent! Alleen zijn is zó 2013’. Als single hoor je er blijkbaar niet meer bij. Nee, tegenwoordig gaan Arnoud en Josefien met de andere papa’s en mama’s uiteten en wordt de vrijgezel (ik dus) ingehuurd als babysitter.

Het voelt als een verplichting om een relatie aan te gaan, te trouwen en er een heel arsenaal aan baby’s uit te poepen. En dat wil ik helemaal niet! Ik ben bang om degelijk te worden. Samen boodschappen doen, een huis kopen, met matchende Gaastra-jassen door Amstelveen, het suburbia van Amsterdam, te fietsen, en ’s avonds met veel gehaast de koters in bad en daarna in bed te doen zodat vader en moeder daarna uitgeput op de bank neer kunnen ploffen. En vergeet de agendaseks maar want je stinkt naar snot, speeksel, kots en poep, en dat is nou niet bepaald opwindend. En sowieso heb je voor enige intimiteit geen puf meer. Nee, voor die degelijkheid, dat zelfs de agendaseks er bij in schiet, ben ik nog niet klaar.

Gaan relaties eigenlijk nog wel om relaties? Of gaat het gewoon om kinderen? Ben ik eigenlijk wel toe aan kinderen? Ben ik eigenlijk wel toe aan een relatie? Kan ik niet in mijn eentje gelukkig zijn? Mag ik überhaupt wel in mijn eentje gelukkig zijn?

Mannen zijn voor mij als taart; hoe meer hoe beter! En ik vind dat mijn student-zijn een goed excuus is geweest om dat uit te buiten. Ik kwam er overigens wel achter dat het gemiddeld aantal bedpartners dat een Nederlander heeft gehad welgeteld 7,3 is. Slik. Ik krijg een acute aanval van sletvrees. Wat dat betreft kan ik me beter voegen bij de Fransen waar het gemiddelde op 17 ligt. En dan alsnog zit ik daar ver, heel, heel ver boven. En ik hou niet zo van Fransen dus dat plan gaat ook niet op.
Al jaren woon ik in een oerwoud vol singles. In Amsterdam alleen al zijn er een kleine 250 duizend alleenstaanden. Tellen we daar die met kinderen bij op, je moet immers niet té kieskeurig zijn, dan zitten we aan een kleine 300 duizend. Niet gek dus dat Amsterdam singlestad ten top is. Je kan hier je lol op als student(e) wat betreft mogelijke onenightstands. Mocht je dan onverhoopt toch de ware Jacob tegenkomen dan is het zaak om zo snel mogelijk te verhuizen naar een klein gehucht ver van de grote boze stad, want door het hoge percentage vrijgezellen in dit slettenparadijs is het heel goed mogelijk dat jouw ware Jacob zijn nieuwe ware Jacoba tegenkomt tijdens een avondje uit met de mannen. En voor je het weet zit je met zijn tweeën bij ‘Divorce hotel’ om de inboedel te verdelen. Dan kan je toch beter in Uitgeest wonen.

Waarom zou je aan een relatie, of nog erger, een huwelijk beginnen als je weet dat ruim een op de drie huwelijken strandt in een echtscheiding? En waarschijnlijk blijft een derde alleen maar bij elkaar voor de kinderen en daarna omdat ze toch al zo veel lief en leed hebben gedeeld en de kans nagenoeg nihil is om weer aan een leuke partner te komen. Want na dertig jaar is dat strakke lijntje zelfs met corrigerend ondergoed niet meer terug te krijgen en die lachrimpels hebben tegenwoordig ondertussen de diepte van een goede bergkloof, en daar kan geen botox tegenop. En ach, die sleur is toch ook wel zo comfortabel. Dat je thuis kan komen, aan tafel gaat, je vlaflip verorbert en vervolgens op de bank ploft voor het achtuurjournaal. En ondanks dat de kinderen het huis uit zijn zal er niet meer gesekst worden, daar doen we niet meer aan, hooguit met kerstmis wanneer we beiden een beetje hitsig zijn van een glaasje glühwein te veel. En verder houden we het gewoon bij een beleefde kus op de wang bij thuiskomst en bij een afscheid voor langer dan twee dagen op drie zoenen. Het vuur is gedoofd, maar hè, het is toch zó vertrouwd.

En toch ben ik onbewust continu op zoek naar een geschikte vent. Mijn ogen wijd open en elke passant van het mannelijk geslacht in mij opnemend. In de metro word ik wel tien keer per dag verliefd, totdat hij uitstapt op Van der Madeweg en de volgende potentiele partner al weer instapt. Heb ik last van klepperende eierstokken? Ik voel het hele dagen kriebelen, ik moet en zal een man vinden, want als ik er nu niet een aan de haak sla dan heb ik nooit voor mijn dertigste de eerste nazaat op de wereld gezet, en daarna wordt het gevaarlijk want dan heb je weer een vergroot risico op een kind met afwijkingen, zal je zorgpremie daardoor explosief stijgen, en nog erger; voordat je het weet begin je zelf af te takelen, en zie dan nog maar eens een Prince Charming aan de haak te slaan. Ja, om een stabiele omgeving te hebben waarin ik mijn kinderen kan opvoeden had ik precies twee jaar en drie maanden en vijftien dagen geleden al een vent moeten hebben, toen ik nog ‘jong en aantrekkelijk’ was en het risico op kinderen met open ruggetjes of het syndroom van Down nihil.

Stay tuned for more!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s