Hartenkreten – Een briefwisseling

Een briefwisseling met mijn lieve vriendinnetje Eveline. Zij schrijft heerlijk adhd-stijl op haar eigen blog (doe maar google gebruiken) over haar dagelijkse bezigheden en sores. Volg haar! En lees dit hieronder:

Heuj Eef,

Hoor me aan; ik ben van mijn geloof gevallen. Mijn geloof in mannen. Ik geloof er niet meer in! Ik heb nog net geen last van klepperende eierstokken maar ik weet het denk ik wel zeker: er is geen man geschikt voor mij. Ik geef het op!

De laatste jaren ben ik mannen als lustobject gaan zien, toppunt van emancipatie zou ik zeggen. Maar echt, mannen zijn alleen nog maar leuk voor een nachtje en heel misschien twee of drie, maar daarna schrijf ik ze af. En de enkeling die langer mocht blijven dan een tweetal maanden bleek achteraf een klootzak eersteklas te zijn. Mijn mannenradar is misschien ook wel een beetje kapot. Of niet kapot maar heeft te kampen met een storing. Zodra mijn intuïtie zegt: ‘Rox, doe het niet, dit gaat niet werken, hij gaat je pijn doen, dit is alarmcode rood, kap het af!!’ Zegt mijn libido: ‘Ach he, nog een keertje?’

Het is niet dat ik geen mannen meer tegenkom hoor, ze zijn er in overvloed. Jong en oud, licht en donker, lang en kort, slim en niet zo slim, goed en minder goed geschapen, maar het kan me niet meer bekoren! Ik wil geen hete nachten meer, nouja wel, maar dan met een blijver.

Zo veeleisend ben ik niet volgens mij. Ik zoek een man die:

  • Een lichaam heeft a la Channing Tatum, natuurlijk mag wat minder ook wel, maar hij moet me op onze huwelijksnacht natuurlijk wel over de drempel kunnen dragen zonder door zijn knieën te zakken.
  • Kan koken als René Pluijm, zodat ik na mijn drukke werkdag niet altijd nog hoef te kokkerellen. En natuurlijk zou ik dat ook terug doen!

Lees verder

Advertenties

Droom lekker verder

Ik droom veel, vaak en heftig. Over liften, eekhoorns, koekjes bakken, katten en werk. En als ik dan ’s ochtends wakker word even op droominfo.nl kijken wat mijn nachtelijke escapade met George Clooney in de woestijn nou weer te betekenen had. Natuurlijk weet ik dat alles wat op die site staat op alles kan slaan wat je droomt, en dat ik net zo goed een willekeurig boek open kan slaan en de vijfde zin van de tweede alinea kan lezen voor een verklaring waarom ik vannacht heb liggen woelen toen ik werd aangevallen door goudvissen. Laat ik het op amusement houden en een eventuele mogelijkheid tot inzichten.

Maar ik droom niet alleen ’s nachts. Ik dagdroom ook graag. Bijvoorbeeld over wat er zou gebeuren als ik mijn nummer zou hebben gegeven aan die knappe, lange, blonde jongen met helblauwe ogen en die sexy stoppelbaard die ik net twee seconden geleden op station Van der Madeweg zag overstappen. Ik word zeker tien keer per dag verliefd en bij al die hotties heb ik ons leven samen al uitgestippeld nog voordat we elkaar hebben gepasseerd op het zebrapad. Zonder gein; ik ben een dromer (met een hoop fantasie).

Ik heb ook dromen die ik wil waarmaken. Een roman publiceren, vóór mijn dertigste. Er zitten honderdduizend scenario’s in mijn hoofd maar ik heb er nog geen uitgewerkt, maar goed, ik heb dan ook nog zeven lange lentes te gaan. En reizen, naar Australië, met de liefde van mijn leven (die ik dus nog wel even moet aanspreken voordat ie op Amstel uitstapt). En een gezin starten, een heuse bibliotheek in m’n huis hebben, met ladder voor de bovenste planken en inclusief een Chesterfield, vrijwilligerswerk doen in een willekeurig Afrikaans land, mijn eigen moestuin onderhouden, en prinses worden.

Natuurlijk heb ik ook al een enkele droom waargemaakt. Lees verder