De remedie tegen vierkante ogen

Ik betrapte mezelf er laatst op dat ik tv zat te kijken terwijl ik patience aan het spelen was op mijn laptop en aan het appen was met m’n buurmeisje. Drie schermpjes voor m’n neus. Als ik een tablet had gehad dan had ik die er waarschijnlijk ook nog bij gehad, om CandyCrush te spelen ofzo. Ik kon wel meteen m’n hoofdpijn verklaren. Die had ik dus niet omdat ik te laat was gaan slapen, maar gewoon omdat ik vierkante ogen kreeg.

Vroeger (een jaar of 15 geleden) kreeg je nog op je flikker van je moeder wanneer je achter de computer zat en ‘per ongeluk’ het internet op ging terwijl mams aan het bellen was met je oma. De telefoonverbinding werd verbroken en jij luisterde naar het gepiep van je inbelactie (en de tirade van moeders). En de rekening kwam achteraf. Mijn moeder liet mij dan ook uiteindelijk betalen voor het verbruik van internet, dat ging gewoon van mijn zakgeld af, zodat ik eens een keer niet achter dat verdomde scherm zat en uiteraard de waarde van geld leerde kennen. Al heeft dat het gat in mijn hand niet kunnen dichten.

Tegenwoordig hebben we overal toegang tot internet. En het maakt niet uit wat voor device je gebruikt. Ik zit op dit moment bijvoorbeeld buiten in het zonnetje op het terras van de campus, terwijl ik aangesloten zit op het wifinetwerk van mijn lievelingscafé. En daarnaast heb ik mijn telefoon op tafel liggen om eventuele WhatsApp berichtjes te beantwoorden, al ben ik vandaag Toos Vriendloos. Maar om even terug te komen op het overal toegang hebben tot het world wide web. Ik kan me af en toe storen aan hoe asociaal we worden. Kijk eens rond in de metro of in de trein: je zal maar weinig mensen zien die niet bezig zijn met hun telefoon of laptop. Er zijn krantjes ter overvloed, maar die liggen meestal verkreukeld in het gangpad. En niemand heeft nog enig idee welke stations de metro/trein eigenlijk allemaal passeert, omdat hun ogen vastgeplakt zitten aan hun draagbare toestel.

Van 1500 naar 1499
Afgelopen weekend had ik eigenlijk wel genoeg van mijn schermverslaving. Op het moment dat ik mijn hoofdpijn kon verklaren heb ik alle toestellen uitgezet en een puzzel uit de kast gepakt. Heb ik toch mooi 1500 stukjes aan elkaar weten te krijgen (uiteindelijk waren het er 1499, want ik mis een stukje boom). En ik moet eerlijk toegeven; het was onverwacht ontspannen! Echte oldskool bezigheidstherapie, jeweetzelluf. Ik heb dan ook besloten om per direct minder met vierkante schermpjes te doen. Dit houdt niet in dat ik elk weekend een puzzel in elkaar zal gaan leggen met de kat op schoot, want dan wordt het oude-vrijster-gehalte wel erg hoog, maar ik heb wel een lijstje gemaakt met vierkanteschermloze-activiteiten.

Bibliotheek
Nee, ik zal niet op de fiets springen en de hele dag gaan spenderen in de OBA, maar ik ga wel een flinke slag slaan in mijn persoonlijke bibliotheek. Al die ongelezen boeken en boeken waar ik aan ben begonnen maar nog steeds niet heb uitgelezen (en die je hier aan de rechterkant in de GoodReads widget ziet staan), ga ik nu allemaal eens uitlezen. Op de bank, op het terras, in de metro; op de momenten waarop ik anders op mijn telefoon wissel tussen Facebook, Patience, CandyCrush, LinkedIn, WordPress en mijn e-mail (en dan weer vanaf het begin af aan). Die boeken gaan uitgelezen worden zodat ik weer eens een excuus heb om de AKO leeg te kopen.

Happinez en Psychologie
Maar soms heb ik echt geen zin om boeken te lezen. Ze zijn zwaar, duren lang, en als ik begin kan ik niet meer stoppen en eigenlijk moet ik gewoon op tijd naar bed. Een uitkomst is dan een tijdschrift. Dun, handelbaar en korte teksten. En dan heb ik het niet over de roddelblaadjes die menig aftakelende huisvrouw verslindt terwijl ze wacht totdat de kinderen tussen de middag thuiskomen, maar wel over kwaliteitsbladen (in mijn opinie dan). Psychologie magazine, Happinez, en oké, vooruit, ook de Folia (omdat het zo lekker dichtbij staat).

Zweten als een malle
Geregeld hang ik de hele dag voor de tv met een (nieuwe) favoriete serie op. Aflevering na aflevering totdat ik geen flauw idee meer heb waarover het nou eigenlijk in eerste instantie ging. En in m’n achterhoofd hoor ik dan dat stemmetje vragen of ik niet eens een keertje op zou moeten staan, me van m’n pyjama moet ontdoen en me in mijn sportoutfit moet hijsen, en zou moeten beginnen aan een workout. Want ik ben immers alweer drie dagen niet geweest, en de sportschool is nog geen vier minuten lopen. En spierpijn is geen excuus want daar had ik gisteren al geen last meer van. Ik ga dus vaker sporten. Of langer. Of beiden. Ik ga in ieder geval niet bankhangen maar mezelf in het zweet werken. Laat dat sixpack maar komen.

It’s a date!
Don’t worry, Ik zal niet nog meer mannen gaan verslinden, maar wel wat vaker afspreken met vriendjes en vriendinnetjes. Want het is echt belachelijk dat de meesten praktisch om de hoek wonen en ik ze soms maar een keer in de drie maanden zie. Natuurlijk, we zijn allemaal druk en hebben een eigen leven, daarnaast moeten we werken, naar college, en in het weekend op familiebezoek, maar we zijn vaak ook alleen maar aan het bankhangen en ons aan het vervelen terwijl iedereen dus maar een WhatsAppje van ons verwijderd is. Lekker uiteten, spelletjes spelen, een museum bezoeken en genieten van het zonnetje.

Lazy day
En oké, voor de meest luie dagen waarop ik echt geen zin heb om op te staan van mijn oh zo comfortabele bank kan ik altijd nog muziek gaan luisteren. En om toch een beetje te sjoemelen en niet helemaal cold turkey af te kicken van mijn telefoon mag ik Spotify gebruiken. Lekker wegdromen op de bank met de muziek op vol volume (of minder luid). Maar de rest van de schermpjes blijven uit!

En dan zijn er nog al die andere dingen die je zou kunnen doen. Wat dacht je van vrijwilligerswerk? Of van lekker degelijk een wandeling maken? Of knutselen, je oma bezoeken, in een koor gaan zingen, drumlessen nemen, koekjes bakken (in je eentje of samen met je buurkinderen of neefjes/nichtjes) en gewoon in het park in het zonnetje gaan liggen soezen met een fles wijn of een biertje? Al met al zijn er dus, afgezien van de puzzel, nog genoeg dingen te doen die geen schermpje nodig hebben. Iets waar we allemaal iets meer aandacht aan zouden kunnen besteden. Maak eens een praatje met iemand in de trein, lees een goed (of niet goed) boek, of ga wat vaker naar de sportschool. Maar laat voor de verandering eens je schermverslaving voor wat het is. Vergeet die telefoon een keertje en grijp niet meteen naar de afstandsbediening als je thuis komt na een lange dag werken en op de bank neer ploft. Besteed gewoon eens wat aandacht aan wat anders, want hoogstwaarschijnlijk ben je vergeten hoe leuk het leven zonder device is. En het scheelt weer een dagje hoofdpijn.

Heb je nog tips voor andere activiteiten die geen scherm nodig hebben? Dan hoor ik het uiteraard graag van je!

Advertenties

Een gedachte over “De remedie tegen vierkante ogen

  1. Martijn zegt:

    Herkenbaar 🙂
    Je moet het af en toe bij ons thuis ook eens zien. Met z’n allen op de bank, een rijtje mensen gewapend met een rijtje laptops. Het nieuwe ontspannen (of werken natuurlijk 🙂
    En ja, in het OV zie je niet veel anders meer. Maar nog niet zo heel lang geleden zat iedereen met zo’n krantje voor zijn snufferd. Ik weet niet of dat veel beter was…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s